Bak en Bass

Roland bass

Nu vraag ik u af mijnheer Zonneberg, waarvoor is dit toestel dienstig?

Wel geheel technisch bekeken is het de uitbreiding van een electrische bas. Daarvan hebben we er nu ook één.
De gedachte dat niemand van ons ervaring heeft in het bespelen van dat instrument neemt niet weg dat het nieuwe perspectieven opent. Als dit overkomt als een drogrede dan hou ik het bij “geestig om een keer rond te dollen met iets anders”.
(Commentaar over de suggestiviteit van die laatste opmerking zal uiterst streng gemodereerd worden.)
Een nieuwe frietpot in het atelier zou op korte termijn een grotere meerwaarde zijn -een portie frikandellen of garnaalkroketten zo halverwege het Sport en Spel zou de vreugde ongetwijfeld naar level 2 tillen, althans meer dan de aanwezigheid van een instrument surplus- maar de bas was er eerst, die had een versterkertje nodig en de combinatie basversterker/frieteuze bestaat niet.

Het bestaat niet want het zou gevaarlijk zijn, … gelukkig bestaat het niet. Leve de rede en de mateloze redelijkheid die producenten en hun marketing-specialisten aan de dag leggen in zinsverbijsterende vlagen van menslievendheid om ons te behoeden voor de hunkering naar zulke lekkere toestellen.

Zouden ullewuppers geïntegreerd in de kast van versterkers ook een bedreiging zijn voor de fysieke integriteit van de gebruiker? Ik denk het niet.
Hoopt met gekruiste vingers dat LINE6 de trendsetters deze blog meelezen en die functionaliteit als standaard beginnen te hanteren. Moest dat lukken dan zijn er over vier jaar de eerste Behringers en andere achterloperkes in occasie te krijgen met ullewuppers aan boord.

Allemaal dankzij Les Struistulpjes.
Waaw, Amai, Datspreektvanzelf en Hihihi zouden respectievelijk Bart Peeters, Arno, Nonkel Bob en Toots zeggen.

Jep

Vorige post is aan de aandacht van het publiek en de media niet ontgaan.
De kampen Anderlecht-Luik staan weer met geslepen messen tegenover mekaar, de Waals-Vlaamse onenigheden boerden op als nooit tevoren. De rel tussen Gordon Brown en Angela Merkel was er ook niet vreemd aan.
Uiteindelijk ging het over stofzuigers, een controvercieel thema zo blijkt.
Bovendien:
De manier waarop Frank De Winne en zijn maten in de steppe van Kazakhstan neerknalden met

(Credit: NASA TV)

(Credit: NASA TV)

de Soyuz TMA-15 (een rechtstreekse afstammeling van de Spoetnik en dus de Hoover Constellation) deed deze week niet alleen in de steppe een hoop stof opwaaien.

Om zoveel commotie voor een tweede keer op een rij te vermijden ziehierboven een ontwapenend en ontspannend spel. Een waardig alternatief voor schaken en Wii.
Eenvoudig, opwekkend, niet verslavend, kostenloos, verstrooiend… ga zo maar door.

Huisvlijt Deel II

Hoover Constellelation

Hoover Constellelation


We schrijven 1972, toen ik nog een snotbel was.
Thuis hadden ze een Hoover Constellation waarmee het hele appartement geregeld gestofzuigd werd.
Die is in de loop der jaren verbannen naar zolders en kelders want mijn ma of pa doen niet rap iets weg.
Plots mocht ik het hebben en natuurlijk sleepte ik het voor mij nog steeds magische appraat mee naar het nest.
Als stofzuiger is ie niet meer dienstig (Daarvoor is er nu de DX507PA_ST) maar nu doet het voor ons het gasvuurke aan een uur voor we aankomen in het atelier, stemt de gitaren, neemt Jan’s zangpartijen over als het hem niet afgaat, zet koffie, doet fleskes bier open en verzamelt de kroonkurken.
Iedereen was ontroerd toen het ons een Sinterklaasbrief had geschreven met de wens om een haspel van 50 Km draad te krijgen omdat ze daarmee de Kingen Piet en Menthe naar huis kon voeren naar het verre Roeselare.

Ze bemoederd haar jongere vriend stofzuiger DX507PA_ST.
Die is nog wat rebels maar ondertussen heeft hij toch al geleerd van haar om de deur van het Atelier voor ons open te doen voor we aankomen, om nog maar te zwijgen van zijn talent om de digitale recorder te bedienen. Over het geflirt van de DX507PA_ST met de Akai DR8 is Hoover niet te spreken, anderzijds is haar vriendschap met de Guyatone Soundexplorer van 1972 ook niet geheel onverdacht.

Kijk ik moei er me verder niet mee, het speelt geen rol en ze doen maar.
Wij Struistulpen genieten vooral van die organische robotica.

Huisvlijt deel I

speelplank

Speelplank

Een playlist die hadden we niet. En nog steeds niet.
Maar een Koningen hedenavond spelen wij – plank die hebben we wel.
Het gebruik om spullen te voorzien van hun naam is in onbruik geraakt. Op de brooddoos stond vroeger “pain” en op het zoutvat “sel”, op een politieauto staat gelukkig nog steeds Politie en in een bos op de Veluwe zag ik ooit een bordje “Bos”. Wat later in een aangrenzend stadje zag ik “Dakherstellingsbedrijf” op een gevel staan, wat ik erg op prijs stelde. Niet alleen wist ik op slag dat daar geen verse vis te krijgen was, tegelijkertijd was mijn vertrouwen in de onderneming in √©√©n klap verzegeld. Liever met die in zee dan met RRSG. (Roof Repair Service Group).

Normvervaging ook. Zoveel mensen dragen een truitje waar Addidas op staat, terwijl ze eigenlijk gewoon als Peter of Greta door het leven gaan. Laatst liep ik een Action binnen en het bleek een warenhuis te zijn volgepropt met brol waar bovendien helemaal geen action was.

We zijn ons bewust van het rolmodel dat we spelen voor liefhebbers en beoefenaars van het levenslied. Vandaar dat we het bestaan van de plank met opschrift niemand willen onthouden.
De plank is van de hand van de handige duivel-doet-al in ons gezelschap: King Zing.
Opmerkelijk detail: In één handbeweging draaien we de plank 180 graden en als bij wonder draaien alle titels zich in omgekeerde volgorde.
Een genoegen is het om een veelzijdige* knaap als K.Zing te mogen rekenen tot het combo.

*die tevens drie keer de IQ-kwis en twee keer de Baccara-beker heeft gewonnen en vijf keer op rij te zien was op de januari pagina van de jaarlijkse Ché-badpakken kalender.

Next Newer Entries